Ο διάδρομος Hexi είναι ο κύριος δρόμος του δρόμου μεταξιού, αλλά γιατί υπάρχει «πύλη νεφριτών»

Ο χερσαίος Δρόμος του Μεταξιού ξεκίνησε κατά τη Δυτική Δυναστεία Χαν (202 π.Χ. -- 8 π.Χ.) όταν ο αυτοκράτορας Γουούντι των Χαν έστειλε τον Ζανγκ Τσιάν στις Δυτικές περιοχές για να ανοίξει μια χερσαία διαδρομή από την πρωτεύουσα Τσανγκ'άν (σημερινό Σι'άν) μέσω του Γκανσού και του Σιντζιάνγκ στην Κεντρική και Δυτική Ασία, και συνέδεσε τις χώρες της Μεσογείου. Επομένως, το σημείο εκκίνησης του χερσαίου Δρόμου του Μεταξιού ήταν η Τσανγκ'άν κατά τη Δυτική Δυναστεία Χαν, που είναι η σημερινή Σι'άν, πρωτεύουσα της επαρχίας Σαανσί στην Κίνα. Το σημείο εκκίνησης του Δρόμου του Μεταξιού κατά τη Δυναστεία Ανατολικών Χαν ήταν το Λουογιάνγκ. Η αρχική του λειτουργία ήταν η μεταφορά μεταξιού που παραγόταν στην αρχαία Κίνα. Το 1877, ο Γερμανός γεωγράφος Ρίχτχοφεν ονόμασε τον δρόμο μεταφοράς των Δυτικών Περιοχών μεταξύ Κίνας και Κεντρικής Ασίας και μεταξύ Κίνας και Ινδίας με το εμπόριο μεταξιού ως μέσο από το 114 π.Χ. έως το 127 μ.Χ. ως «Δρόμο του Μεταξιού» στο βιβλίο του China. Αυτός ο όρος έγινε σύντομα αποδεκτός από την ακαδημαϊκή κοινότητα και το κοινό και τέθηκε σε επίσημη χρήση.

Ο «Θαλάσσιος Δρόμος του Μεταξιού» ήταν ένα θαλάσσιο κανάλι για την επικοινωνία, το εμπόριο και τις πολιτιστικές ανταλλαγές μεταξύ Κίνας και ξένων χωρών στην αρχαιότητα. Επίκεντρό του ήταν κυρίως η Θάλασσα της Νότιας Κίνας, γι' αυτό και ονομάστηκε επίσης Δρόμος του Μεταξιού της Θάλασσας της Νότιας Κίνας. Ο Θαλάσσιος Δρόμος του Μεταξιού σχηματίστηκε κατά τις δυναστείες Τσιν και Χαν, αναπτύχθηκε από τα Τρία Βασίλεια έως τη Δυναστεία Σουί και άνθισε κατά τις δυναστείες Τανγκ, Σονγκ, Γουάν και Μινγκ, καθιστώντας τον την παλαιότερη γνωστή θαλάσσια διαδρομή.
Στις 22 Ιουνίου 2014, ο «Δρόμος του Μεταξιού: Δίκτυο του Διαδρόμου Τσανγκάν-Τιανσάν», το ανατολικό τμήμα του χερσαίου Δρόμου του Μεταξιού που δηλώθηκε από κοινού από την Κίνα, το Καζακστάν και την Κιργιζία, ανακηρύχθηκε με επιτυχία ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, καθιστώντας το το πρώτο έργο που καταχωρήθηκε με επιτυχία ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς μέσω διασυνοριακής συνεργασίας.