Perscy emisariusze również podążali Jedwabnym Szlakiem dalej w głąb południowych dynastii.

Li Shimin, drugi cesarz dynastii Tang, Taizong, pokonał Wschodnich Turków i podbił pustynie północne i południowe. Li Zhi, cesarz Gaozong z dynastii Tang, zniszczył Zachodnich Tujue i założył prefektury Anxi i Beiting. Imperium Tang rozciągało się od wybrzeża Korei na wschodzie do rzeki Dachang (rzeki Amu-daria) na zachodzie. Było to najbardziej rozwinięte i potężne państwo na świecie w tamtym czasie, a jego rozwój gospodarczy i kulturalny plasował się w czołówce światowej. Poprzez Jedwabny Szlak, Wielkie Imperium Żywności (Arabskie) służyło jako most między Wschodem a Zachodem, a wymiany oficjalne i cywilne odbywały się w sposób wszechstronny i przyjazny.
W wschodnim odcinku Jedwabnego Szlaku, na północ i południe od pustyni i krajów regionów Zachodnich, zbudowano wiele odgałęzień, aby połączyć Jedwabny Szlak, znany również jako "Droga Shentianke Khan (Wielki Chan odnosi się do Tang Taizong)". Wielkie Imperium Żywności (Arabskie), Cesarstwo Wschodniorzymskie również wysyłało posłów do Chang'an, aby komunikować się z Chinami. Dunhuang, Yangguan i Yumen stały się wówczas "miastami na lądzie". Na trasie morskiej chińskie statki mogły również żeglować do Linyi (dzisiejszy południowy Wietnam), Zhenla (Kambodża), Ha Ling (dzisiejsza Jawa), Husan (dzisiejsza Birma) i przez Tianzhu (dzisiejsze Indie) do Dashao, nawiązując relacje z krajami europejskimi. W tamtym czasie Guangzhou, Quanzhou, Liujiagang (w pobliżu Wusongkou w dzisiejszym Szanghaju) i inne miejsca stały się najsłynniejszymi portami zagranicznymi. Zapisy historyczne pokazują, że w Guangzhou istniały doki dla statków, takie jak Nanhai Ship, Kunlun Ship, Lion Ship, Brahmin Ship, Western Ships i Persian ships. Kraje zachodnie przez ląd przez Azję Środkową, regiony Zachodnie, wzdłuż karawan wielbłądów nieustannie; Drogą morską, większość z wielkiej stolicy żywności Bagdadu z Zatoki Perskiej, prawie codziennie statki przez ocean na Wschód.