بر اساس اسناد تاریخی، در آن زمان، در مسیرهای تجاری طولانی زمینی شرق به غرب که به تجارت کاروانی مشغول بودند، بازرگانان اروپایی، بازرگانان آسیای غربی، آسیای مرکزی و بازرگانان چینی حضور داشتند. بازرگانان اروپایی و آسیای مرکزی و غربی عموماً مقدار زیادی طلا و نقره، جواهرات، داروها، پرندگان و حیوانات عجیب و غریب، ادویه جات، پارچه بامبو و سایر کالاها را به چین حمل میکردند یا در طول مسیر میفروختند. آنچه آنها خریداری میکردند عمدتاً کالاهای چینی مانند قطعات ساتن، رنگهای گلدوزی شده، زربافت، ابریشم، چای، چینی، مواد دارویی و غیره بود. تعداد زیادی از بازرگانان و کاروانهای خارجی که در سلسله یوان به چین آمدند در اسناد تاریخی خارجی تأیید شده است. در سفرنامه مارکوپولو، در چندین نقطه نوشته شده است که «بازرگانان بیشماری» و «تعداد زیادی از بازرگانان» از شهر بیرونی دادو در سلسله یوان رفت و آمد میکردند. «هتلها و کاروانسراهای بزرگی برای کاروانهای شتر وجود داشت... مسافران از نژادهای مختلف در هتلهای تعیینشدهای که از یکدیگر جدا شده بودند، اقامت میکردند. هر دو برای نژادهای مختلف، بدون شک برای بازرگانان خارجی. راهنمای تجارت همچنین بیان میکند که «... هانبالی پایتخت با بیشترین تجارت است. بازرگانان از سراسر جهان در اینجا جمع میشوند و فروشگاههای بزرگ در اینجا جمع میشوند.»